Hauba wzór 1938 jest to polski pierwowzór twardego hełmu lotniczego, jaki wszedł do użycia w latach powojennych. Produkcja w Polsce odbywała się w Wytwórni Balonów i Spadochronów w Legionowie w latach trzydziestych XX wieku.
Hauba była przeznaczona głównie dla załóg samolotów bombowych PZL.23 Karaś i PZL.37 Łoś oraz innych, wyposażonych w radiostację. Składa się z twardego czerepu, wykonanego z sześciu warstw impregnowanej juty i pokrytego skórą oraz miękkiej, skórzanej kominiarki, podbitej w środku irchą, zapinanej pod brodą i wyposażonej w mocowania słuchawek i laryngofonu (mikrofonu krtaniowego). Do hauby można było też dołączyć okulary lotnicze i maskę tlenową.
