Ppłk. pil.
Piotr Abakanowicz (1889 -1948) był podpułkownikiem pilotem Wojska Polskiego oraz żołnierzem Narodowych Sił Zbrojnych. Ukończył Korpus Kadetów w Kijowie, a następnie Pawłowską Szkołę Wojenną w Petersburgu. Po jej ukończeniu w 1911 roku rozpoczął służbę w Wołyńskim Pułku Gwardii w stopniu podporucznika. W trakcie I wojny światowej walczył na terenie Prus Wschodnich, gdzie w grudniu 1914 roku został ciężko ranny pod Łodzią. Po rekonwalescencji, w sierpniu 1916 roku, na własną prośbę został przeniesiony do lotnictwa. Przeszedł szkolenie w Wojennej Szkole Pilotów w Gatczynie, a następnie odbył kurs instruktorów w Anglii. Po powrocie do Rosji służył w formacjach lotniczych armii carskiej. W 1917 roku dołączył do I Korpusu Polskiego dowodzonego przez generała Józefa Dowbora-Muśnickiego, gdzie objął stanowisko dowódcy lotnictwa korpusu. Po rozwiązaniu korpusu przez Niemców w 1918 roku, Abakanowicz został aresztowany przez bolszewików. Zwolniony pod warunkiem wstąpienia do lotnictwa Armii Czerwonej, z której zdezerterował w 1920 roku, lądując samolotem na polskim lotnisku w Żodzinie koło Borysowa. Po oczyszczeniu z zarzutów współpracy z bolszewikami, został przyjęty do Wojska Polskiego. W latach 1921–1930 służył w lotnictwie polskim, pełniąc m.in. funkcje dowódcy 11. oraz 5. Pułku Lotniczego. Służył w 2 Pułku Lotniczym w Krakowie. W 1921 roku został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. W 1930 roku odszedł z czynnej służby. Podczas II wojny światowej działał w konspiracji. W 1941 roku wstąpił do Związku Walki Zbrojnej w Krakowie, a od 1944 roku był związany z Narodowymi Siłami Zbrojnymi (NSZ), gdzie pełnił funkcję komendanta Okręgu VI (Warszawa powiaty) pod pseudonimem „Grey Antoni”. Od października 1944 roku pełnił funkcję szefa sztabu Komendy Głównej NSZ pod pseudonimem „Barski”. Po zakończeniu wojny został aresztowany przez władze komunistyczne. Zmarł 1 czerwca 1948 roku w więzieniu we Wronkach, prawdopodobnie w wyniku pobicia przez strażnika więziennego.
