Ppłk. pil.
Ernest Jan Cieślewski (1886–1942) był podpułkownikiem inżynierem pilotem Wojska Polskiego, jednym z organizatorów polskiego lotnictwa wojskowego w okresie międzywojennym. Urodził się 29 sierpnia 1886 roku w Ostrowie. Po ukończeniu gimnazjum studiował na Politechnice Lwowskiej, a następnie w Technicznej Akademii Wojskowej w Mödling. W 1907 roku rozpoczął służbę w cesarskiej i królewskiej armii, gdzie został mianowany podporucznikiem artylerii. W latach 1912–1914 kontynuował studia inżynierskie na Politechnice Wiedeńskiej. Podczas I wojny światowej pełnił służbę w 10. Pułku Artylerii Górskiej, gdzie był adiutantem, a następnie dowódcą baterii artylerii. Po zakończeniu wojny i odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego, włączając się w budowę struktur lotnictwa wojskowego. W latach 1921–1939 pełnił funkcję dowódcy 2 Pułku Lotniczego w Krakowie, jednego z kluczowych pułków lotniczych II Rzeczypospolitej, odpowiadającego za szkolenie i organizację jednostek lotniczych. W okresie tym odegrał istotną rolę w rozwoju polskiego lotnictwa wojskowego oraz jego zaplecza techniczno-organizacyjnego. Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany przez niemieckie władze okupacyjne i osadzony w obozie koncentracyjnym Auschwitz, gdzie zmarł 1 listopada 1942 roku.
