Frizer Karol

Karol Frizer (1890–1982) był kapitanem obserwatorem Wojska Polskiego, kawalerem Orderu Virtuti Militari, oficerem lotnictwa wojskowego II Rzeczypospolitej. Urodził się 3 marca 1890 roku w Lubaczowie. Ukończył gimnazjum klasyczne w Sanoku, a następnie studia na Wydziale Prawa i Ekonomii Uniwersytetu Jagiellońskiego, uzyskując tytuł magistra w 1912 roku. W sierpniu 1914 roku został powołany do armii austro-węgierskiej, w której służył w 29. pułku artylerii polowej, następnie w 90. pułku piechoty oraz w 375. pułku piechoty armii niemieckiej. Brał udział w walkach na frontach serbskim, włoskim i rumuńskim. W 1917 roku ukończył szkolenie obserwatorskie w Wiener Neustadt i pełnił służbę w 101. i 102. kompanii lotniczej. Podczas działań wojennych został dwukrotnie zestrzelony i ciężko ranny, co zakończyło jego służbę frontową do końca I wojny światowej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku został mianowany komendantem Lubaczowa, a następnie wstąpił do polskiego lotnictwa. Służył w 3. Eskadrze Lotniczej, późniejszej 7. Eskadrze, stacjonującej na Rakowicach pod Krakowem. Następnie pełnił funkcje w strukturach lotnictwa, m.in. w II Grupie Lotniczej w Przemyślu oraz w sztabie 3 Armii. W okresie międzywojennym zajmował szereg stanowisk dowódczych i sztabowych, m.in. w 3 Pułku Lotniczym w Poznaniu, 6 Pułku Lotniczym we Lwowie oraz w Departamencie Lotnictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych, gdzie odpowiadał za szkolenie i organizację lotnictwa. Był związany również z 2 Pułkiem Lotniczym. W 1939 roku kierował Służbą Portów Lotniczych, przygotowując infrastrukturę lotniskową państwa. Po agresji ZSRR na Polskę przedostał się do Rumunii, gdzie został internowany, a następnie zbiegł i przez Bukareszt trafił do Francji, a później do Wielkiej Brytanii. Tam pełnił funkcje organizacyjne w strukturach Polskich Sił Powietrznych, m.in. w Blackpool, zajmując się selekcją i przygotowaniem personelu lotniczego. Po wojnie powrócił do Polski i osiedlił się w Gdańsku, gdzie pracował w przedsiębiorstwach cywilnych. Został przeniesiony w stan spoczynku. Zmarł 27 grudnia 1982 roku w Gdańsku.