Gilewicz Juljusz

Juljusz Gilewicz (?-?) – mjr pil. Wojska Polskiego, pilot myśliwski i doświadczony dowódca eskadr, związany m.in. z 2 Pułkiem Lotniczym w Krakowie. Ukończył gimnazjum w Żytomierzu (wydalony za działalność konspiracyjną), maturę zdał eksternistycznie w Wiaźmie (1909). Studiował na Uniwersytecie Kijowskim (medycyna i prawo). W 1915 r. powołany do armii rosyjskiej, ukończył szkołę pilotów w Gatczynie i służył na froncie. Od 1917 r. w oddziałach lotniczych I Korpusu Polskiego, następnie w Armii Czerwonej – jako dowódca oddziału lotniczego. W 1919 r. zdezerterował, przelatując na stronę polską samolotem Nieuport 24bis; w lotnictwie rosyjskim wykonał ok. 200 lotów bojowych. W Wojsku Polskim od 1919 r., służył w 6 i 5 Eskadrze Wywiadowczej, gdzie był m.in. dowódcą 5 eskadry i szefem pilotów. W czasie wojny polsko-bolszewickiej wykonał 40 lotów bojowych, uczestnicząc w rozpoznaniu, łączności i działaniach szturmowych. W 1921–1922 kierował strukturami szkolnymi i technicznymi (m.in. Wyższa Szkoła Pilotów w Grudziądzu). W latach 20. i 30. pełnił funkcje dowódcze w 3, 4 i 2 pułku lotniczym, był dowódcą dywizjonów szkolnych i myśliwskich, uczestnikiem lotów doświadczalnych i zawodów lotniczych (m.in. I Pomorski Lot Okrężny – 1. miejsce). W 1933 r. mianowany podpułkownikiem. Przed wojną pracował w Departamencie Aeronautyki MSWojsk., a następnie w PLL LOT jako kierownik wydziału nawigacji i personelu latającego. W czasie II wojny światowej brak pełnej udokumentowanej ścieżki służby w dostępnych danych.