Ppor. pil.
Władysław Gnyś (1910–2000) był pułkownikiem pilotem Wojska Polskiego, kawalerem Orderu Virtuti Militari, uczestnikiem kampanii wrześniowej 1939 roku oraz II wojny światowej. Urodził się 24 sierpnia 1910 roku w Sarnowie. Ukończył Szkołę Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie, po czym został przydzielony do 121 Eskadry Myśliwskiej 2 Pułku Lotniczego w Krakowie. 1 września 1939 roku, podczas pierwszego dnia wojny, wystartował z lotniska polowego w Balicach i w rejonie Krakowa przechwycił formację niemieckich bombowców Dornier Do 17, zestrzeliwując dwa z nich – były to jedne z pierwszych niemieckich samolotów zestrzelonych w II wojnie światowej przez polskiego pilota. W kolejnych dniach kampanii wrześniowej brał udział w dalszych walkach powietrznych, a 6 września został zestrzelony i ranny. Po ewakuacji przedostał się do Francji, a następnie do Wielkiej Brytanii, gdzie służył w Polskich Siłach Powietrznych w RAF. Został przydzielony do 302 Dywizjonu Myśliwskiego „Poznańskiego”, uczestnicząc w Bitwie o Anglię oraz pełniąc funkcję instruktora lotniczego. Po zakończeniu wojny osiedlił się w Kanadzie, gdzie działał w środowisku polonijnym i lotniczym. Zmarł 28 lutego 2000 roku w Beamsville.
