Kpt. pil. dr
Tadeusz Halewski (1898–1942) był kapitanem pilotem Wojska Polskiego, doktorem prawa, uczestnikiem wojny polsko-bolszewickiej oraz działaczem lotniczym. Urodził się 7 maja 1898 roku w Delatynie. W 1919 roku wstąpił do Wojska Polskiego, służąc w 16 Eskadrze Wywiadowczej. W 1920 roku ukończył Krakowską Szkołę Pilotów i został skierowany do służby liniowej w 2 Pułku Lotniczym. W okresie międzywojennym rozwijał zarówno karierę wojskową, jak i działalność organizacyjną w lotnictwie cywilnym i wojskowym. W 1928 roku został awansowany na kapitana i objął dowództwo 64 Eskadry Liniowej w 6 Pułku Lotniczym. W latach 1929–1931 pracował w strukturach Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, współpracując z Departamentem Lotnictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych. Był współzałożycielem Akademickiego Aeroklubu Krakowskiego oraz prezesem Aeroklubu Warszawskiego w latach 1930–1939. Po wybuchu II wojny światowej przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie służył w Polskich Siłach Powietrznych, m.in. w 46 jednostce zaopatrzenia lotnictwa w Lossiemouth. Zginął 7 listopada 1942 roku podczas lotu doświadczalnego.
