Mjr. pil.
Józef Hendriks (1896–?) był majorem pilotem Wojska Polskiego oraz oficerem Polskich Sił Powietrznych na Zachodzie, kawalerem Krzyża Srebrnego Orderu Virtuti Militari.
Urodził się 13 marca 1896 roku w Świątkach Małych. Po ukończeniu gimnazjum studiował na politechnikach w Hanowerze i Wismarze. Służbę wojskową rozpoczął w 1914 roku w armii niemieckiej, w 9. pułku piechoty, a w 1917 roku przeszedł szkolenie lotnicze.
Po zakończeniu I wojny światowej wstąpił do polskich formacji wojskowych, uczestnicząc w wojnie polsko-ukraińskiej oraz wojnie polsko-bolszewickiej jako pilot myśliwski. W okresie międzywojennym pełnił służbę w polskim lotnictwie wojskowym, m.in. jako dowódca dywizjonu myśliwskiego w 3 Pułku Lotniczym w Poznaniu oraz w 2 Pułku Lotniczym w Krakowie. Po wybuchu II wojny światowej przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie służył w Polskich Siłach Powietrznych na Zachodzie. Pełnił funkcje dowódcze, m.in. jako komendant stacji lotniczej w Hucknall, a także w strukturach administracyjnych lotnictwa w latach 1943–1946. Po wojnie powrócił do Polski, gdzie został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa i skazany na więzienie. Został zwolniony w 1953 roku. Data jego śmierci nie jest dokładnie znana.
