Jasiński Stanisław

Stanisław Jasiński (1891 – 1932). Pułkownik dyplomowany pilot Wojska Polskiego, jeden z najwybitniejszych polskich lotników okresu międzywojennego. Przynależał do 2 Pułku Lotniczego w Krakowie. W 1908 roku uzyskał maturę w gimnazjum realnym w Kołomyji, a następnie studiował na Akademii Górniczej w Leoben. W latach 1912–1914 był członkiem Polskich Drużyn Strzeleckich. 1 sierpnia 1914 roku został powołany do 1. pułku ułanów armii austro-węgierskiej. W sierpniu 1915 roku ukończył Szkołę Oficerską Rezerwy Kawalerii, a w maju 1916 roku szkołę obserwatorów lotniczych w Wiener Neustadt. Od grudnia 1916 do marca 1918 roku latał jako obserwator na froncie, po czym przeszedł kurs pilotażu podstawowego oraz szkolenie w szkole pilotów myśliwskich w Sarajewie, obejmując stanowisko dowódcy 37. myśliwskiej kompanii lotniczej. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego. Na lotnisku Rakowice pod Krakowem zorganizował I eskadrę bojową (późniejszą 5 eskadrę lotniczą), której był dowódcą do stycznia 1920 roku. Następnie pełnił funkcję dowódcy III grupy lotniczej, a od marca do sierpnia 1920 roku był pomocnikiem szefa Departamentu III Żeglugi Powietrznej Ministerstwa Spraw Wojskowych i jednocześnie szefem Sekcji I Organizacji. Po wojnie pełnił funkcję szefa lotnictwa Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego, gdzie opowiadał się za rozbudową lotnictwa wojskowego. W 1922 roku ukończył kurs doszkolenia w Wyższej Szkole Wojennej, uzyskując tytuł oficera Sztabu Generalnego. Przynależał do 2 Pułku Lotniczego w Krakowie. W 1924 roku awansował na podpułkownika, a w 1925 roku został komisarzem lotniczym w Oddziale IV Sztabu Generalnego. Po trzech miesiącach przeniesiono go na własną prośbę do rezerwy. W 1928 roku powrócił do służby czynnej jako zastępca dowódcy 6. Pułku Lotniczego we Lwowie. Następnie pełnił funkcję inspektora wyszkolenia Departamentu Aeronautyki MSWojsk, pierwszego zastępcy szefa Departamentu Aeronautyki MSWojsk oraz dowódcy 3. Grupy Aeronautycznej. W 1932 roku otrzymał awans na pułkownika. Zginął 10 sierpnia 1932 roku w wypadku samochodowym w Nowym Sączu.