Karwowski Włodzimierz Eugeniusz

Włodzimierz Eugeniusz Karwowski (1912–1978). Podporucznik pilot Wojska Polskiego, oficer Polskich Sił Powietrznych, as myśliwski, dowódca 306. Dywizjonu Myśliwskiego „Toruńskiego”. Syn Mikołaja i Anieli z domu Chodnikiewicz. Ukończył Państwowe Gimnazjum Męskie im. Stefana Żeromskiego w Kielcach, gdzie zdał maturę w 1934 roku. Następnie odbył kurs unitarny w Szkole Podchorążych Piechoty w Różanie, po czym w 1935 roku wstąpił do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie, którą ukończył 15 października 1937 roku z promocją na podporucznika. W tym okresie zmienił nazwisko z Chłopek na Karwowski. Po ukończeniu szkolenia został przydzielony do 133. Eskadry Myśliwskiej 3. Pułku Lotniczego w Poznaniu. Przynależał również do 2. Pułku Lotniczego w Krakowie. Po rozwiązaniu eskadry w 1937 roku pełnił funkcję instruktora w Szkole Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Po wybuchu II wojny światowej ewakuował się przez Rumunię, Jugosławię i Grecję do Francji, gdzie przeszedł przeszkolenie na samolotach MS.406. W marcu 1940 roku dołączył do francuskiego dywizjonu myśliwskiego II/6, odnosząc dwa zwycięstwa powietrzne nad lotnictwem niemieckim. Po upadku Francji przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie 23 lipca 1940 roku został przydzielony do 302. Dywizjonu Myśliwskiego „Poznańskiego”. Brał udział w Bitwie o Anglię, zestrzeliwując 18 września 1940 roku niemiecki bombowiec Ju 88. W 1941 roku objął funkcję dowódcy eskadry „B” w 302. Dywizjonie, następnie służył w 316. Dywizjonie Myśliwskim „Warszawskim”, a od 1943 roku dowodził 306. Dywizjonem Myśliwskim „Toruńskim”. Po wojnie pełnił służbę instruktorską w jednostkach RAF, m.in. w 61 Operational Training Unit oraz Central Gunnery School. W 1947 roku odszedł ze służby w stopniu majora (Polskie Siły Powietrzne) oraz Flight Lieutenanta RAF. Osiedlił się w Nowej Zelandii, gdzie prowadził gospodarstwo rolne. Zmarł 29 maja 1978 roku w Auckland i został pochowany na cmentarzu Purewa Cemetery