Kowala Paweł

Paweł Kowala (1913–2004) – starszy szeregowy pilot Wojska Polskiego, podoficer lotnictwa, żołnierz Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii, pilot 308. Dywizjonu Myśliwskiego „Krakowskiego”. 5 listopada 1935 roku został powołany do czynnej służby wojskowej i skierowany do 2. Pułku Lotniczego na krakowskich Rakowicach. Po szkoleniu rekrutskim odbył kurs obsługi samolotów, a następnie służył jako pomocnik mechanika w 122. Eskadrze Myśliwskiej. W kolejnych latach przechodził dalsze szkolenia podoficerskie i instruktorskie w Eskadrze Szkolnej 2. Pułku Lotniczego oraz jako instruktor kursów podoficerskich. W 1937 roku rozpoczął szkolenie pilotażowe, które ukończył w 1938 roku. Następnie odbył kurs w Szkole Pilotażu w Grudziądzu, gdzie szkolił się na samolotach PZL P.7 w zakresie akrobacji i walki powietrznej. Po powrocie do 122. Eskadry pełnił służbę jako pilot, awansując do stopnia podoficera zawodowego. Po wybuchu II wojny światowej uczestniczył w kampanii wrześniowej 1939 roku. Po klęsce przedostał się przez Rumunię i Francję do Wielkiej Brytanii, gdzie wstąpił do Polskich Sił Powietrznych. Służył w 308. Dywizjonie Myśliwskim „Krakowskim”, biorąc udział w obronie Birmingham i Coventry oraz w patrolach nad południową Anglią i eskortach konwojów. Po wojnie przebywał w Wielkiej Brytanii, gdzie został zwolniony z niewoli i pozostał na emigracji. Zajmował się pracą cywilną jako zegarmistrz. Zmarł w grudniu 2004 roku w Londynie. Był odznaczony m.in. Krzyżem Walecznych, dwukrotnie Medalem Lotniczym oraz Polowym Znakiem Pilota (nr 564).