Ppor. pil.
Tadeusz Leon Kumięga (1916–1995) – podporucznik pilot Wojska Polskiego, oficer Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii i Royal Air Force Volunteer Reserve, pilot 17. Dywizjonu RAF oraz 317. Dywizjonu Myśliwskiego „Wileńskiego”. W 1938 roku ukończył Szkołę Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Związany z 2 Pułkiem Lotniczym. W styczniu 1940 roku został przyjęty do RAFVR w bazie RAF Eastchurch. Następnie przeszedł szkolenie w Polskim Skrzydle przy 3. Szkole Szkolenia Technicznego w Blackpool oraz w 15. EFTS w Carlisle, a później w 6. OTU w Sutton Bridge, gdzie szkolono go na samolotach Hawker Hurricane. 1 września 1940 roku został przydzielony do 17. Dywizjonu RAF w Tangmere. 29 października 1940 roku uczestniczył w walce powietrznej, podczas której brał udział w zestrzeleniu Messerschmitta Bf 109. 22 lutego 1941 roku przeszedł do 317. Dywizjonu Myśliwskiego „Wileńskiego”, gdzie 18 grudnia 1941 roku odniósł kolejne zwycięstwo bojowe nad Bf 109. Za zasługi bojowe został odznaczony Krzyżem Walecznych oraz jego powtórnym nadaniem (Bar do Krzyża Walecznych). W kolejnych latach pełnił funkcje łącznikowe i sztabowe w RAF, m.in. w RAF Matlask oraz w Air Defence of Great Britain (ADGB) jako tymczasowy Squadron Leader. Po wojnie pozostał w służbie RAF, gdzie pełnił funkcje administracyjne i latał służbowo. W 1966 roku przeszedł na emeryturę w stopniu Flight Lieutenant i osiadł w Wielkiej Brytanii. Zmarł 28 października 1995 roku i został pochowany na Queensgate Cemetery w Beverley, hrabstwo Yorkshire.
