Mjr. pil.
Aleksander Łaguna (1894–1934) – major pilot Wojska Polskiego, odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Urodził się 19 września 1894 roku w Częstochowie. W 1913 roku ukończył szkołę średnią w Warszawie i rozpoczął studia w Instytucie Handlowym w Moskwie. W czasie I wojny światowej (1915) wstąpił do armii Imperium Rosyjskiego, gdzie służył w wojskach balonowych. Ukończył szkołę inżynieryjną w Petersburgu i pracował jako instruktor w szkole obserwatorów w Odessie. Po powrocie do Polski w 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego i brał udział w zajęciu lotniska na Mokotowie. Służył w 3 Eskadrze Wywiadowczej, uczestnicząc w wojnie polsko-ukraińskiej i polsko-bolszewickiej, wykonując liczne loty rozpoznawcze i bojowe. W trakcie działań został ranny pod Kijowem. Po wojnie awansował na stanowiska dowódcze w lotnictwie, pełniąc funkcje zastępcy dowódcy eskadry, a następnie dowódcy dywizjonu. Był związany z 2 Pułkiem Lotniczym w Krakowie. Zmarł 8 października 1934 roku.
