Łaszkiewicz Stefan

Stefan Łaszkiewicz (1905–2002) – porucznik pilot Wojska Polskiego, oficer Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii. Urodził się 16 listopada 1905 roku w Stadnikach w rodzinie Władysława i Marii Łaszkiewiczów. Uczył się w Ostrogu, następnie w Korpusie Kadetów nr 1 we Lwowie, gdzie w 1925 roku zdał maturę. Początkowo planował karierę w Marynarce Wojennej, jednak ostatecznie wybrał lotnictwo i ukończył Oficerską Szkołę Lotniczą w Dęblinie (1928). Służył w 2 Pułku Lotniczym w Krakowie oraz 121 Eskadrze Myśliwskiej, latając m.in. na SPAD 61, Avia BH-33 i PZL P.7. Wraz z innymi pilotami tworzył zespół akrobacyjny. Równolegle studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim. Z czasem przeszedł do pracy sztabowej, a w 1936 roku ukończył Wyższą Szkołę Wojenną w Warszawie jako oficer dyplomowany. Po wybuchu II wojny światowej służył w Polskich Siłach Powietrznych w Wielkiej Brytanii, m.in. w 315 Dywizjonie Myśliwskim „Dęblińskim”, gdzie pełnił funkcje naziemne i kontrolerskie w systemie naprowadzania. Służył również w strukturach II Skrzydła Myśliwskiego RAF oraz współpracował szkoleniowo z siłami amerykańskimi. Po wojnie został zdemobilizowany w 1948 roku w stopniu majora dyplomowanego (Squadron Leader RAF). Emigrował do Kanady, gdzie przyjął nazwisko Mallory i osiadł w Ontario. Zmarł w 2002 roku w Ottawie.