Lewandowski Edward

Edward Lewandowski (1900–1960) – pułkownik pilot Wojska Polskiego, oficer Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii, zastępca dowódcy lotnictwa MSWojsk., związany z 2 Pułkiem Lotniczym w Krakowie. Syn Franciszka i Heleny z Nawrotów. Od 1903 roku uczył się w Gimnazjum w Pułtusku, skąd w 1905 roku został usunięty za udział w strajku szkolnym. Następnie kontynuował naukę w Gimnazjum Filologicznym gen. Pawła Chrzanowskiego w Warszawie. W 1911 roku zdał maturę i rozpoczął studia na wydziale budowy maszyn Technische Universität Graz (cztery semestry). W 1914 roku wstąpił do Związku Strzeleckiego „Strzelec”. Od 1916 roku działał w Polskiej Organizacji Wojskowej, a w 1917 roku służył w Legionach Polskich. W lipcu 1917 roku został internowany w Szczypiornie, skąd powrócił do Warszawy w listopadzie tego samego roku. Po 1918 roku współtworzył zalążki lotnictwa Wojska Polskiego, pełniąc funkcje instruktora i mechanika lotniczego. W 1919 roku ukończył Francuską Szkołę Pilotów w Warszawie (3. lokata), a następnie kurs w Wyższej Szkole Pilotów na Ławicy. Od 1920 roku uczestnik wojny polsko-bolszewickiej w IV eskadrze wielkopolskiej, gdzie wykonywał loty bojowe i szturmowe, m.in. podczas obrony Lwowa. W 1921 roku zatwierdzony w stopniu porucznika. W latach 1921–1923 oficer techniczny 3. Pułku Lotniczego, następnie dowódca 15. Eskadry Myśliwskiej. W kolejnych latach pracował w komisjach technicznych i strukturach zaopatrzenia lotnictwa. W 1930 roku ukończył kurs w Wyższej Szkole Wojennej i został podpułkownikiem. W 1931 roku objął funkcję dowódcy 2. pułku lotniczego w Krakowie, którą pełnił do 1935 roku, po czym awansował na pułkownika. W 1939 roku pełnił funkcję zastępcy dowódcy lotnictwa MSWojsk. We wrześniu 1939 roku ewakuowany przez Lwów i Zaleszczyki do Rumunii, następnie przez Francję do Grecji i na Bliski Wschód. Od 1941 roku w Polskich Siłach Powietrznych na Środkowym Wschodzie, a następnie w strukturach RAF i PSP w Wielkiej Brytanii (RAF P-7730), gdzie pełnił funkcje szkoleniowe i sztabowe. Po wojnie służył w komisjach PSP i strukturach łącznikowych RAF. Zdemobilizowany w 1949 roku. Pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Zmarł 4 lutego 1960 roku i został pochowany na cmentarzu Fulham New Cemetery w Londynie.