Lewkowicz Tadeusz

Tadeusz Lewkowicz (1917 –1947) – porucznik obserwator Wojska Polskiego i Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii. Urodził się we wsi Zimna Woda koło Lwowa w wielodzietnej rodzinie. W 1914 roku ukończył szkołę powszechną im. Konarskiego we Lwowie i rozpoczął naukę zawodu w warsztatach kolejowych. W 1915 roku uczęszczał do Państwowego Seminarium Nauczycielskiego we Lwowie, którą przerwało powołanie do wojska. 10 marca 1917 roku został wcielony do 24 pułku piechoty armii austro-węgierskiej. Po demobilizacji pracował jako nauczyciel. W 1922 roku ponownie wstąpił do wojska i ukończył Szkołę Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy (1924), uzyskując stopień podporucznika. Służył w 53 Pułku Piechoty w Stryju. W 1926 roku rozpoczął szkolenie lotnicze, lecz po wypadku przeszedł na kurs obserwatorów w Grudziądzu, który ukończył w lipcu 1927 roku. Następnie służył w 2 Pułku Lotniczym w Krakowie jako obserwator 22 eskadry. W kolejnych latach pełnił funkcje w lotnictwie liniowym i szkoleniowym, m.in. w 5 pułku lotniczym, gdzie zajmował się łącznością i fotografią lotniczą. W latach 1930–1933 był dowódcą eskadry szkolnej 5 Pułku oraz oficerem taktycznym eskadr liniowych i towarzyszących. W 1936–1937 ukończył Wyższą Szkołę Lotniczą w Warszawie, po czym został jej wykładowcą. W 1939 roku był oficerem operacyjnym sztabu lotnictwa Armii „Prusy”. Po klęsce kampanii wrześniowej przedostał się przez Węgry i Włochy do Francji, a następnie do Wielkiej Brytanii. W 301 dywizjonie bombowym RAF służył jako nawigator, wykonując loty bojowe do marca 1942 roku, kiedy został ranny. Od 1943 roku pełnił funkcje sztabowe w Inspektoracie Polskich Sił Powietrznych w Londynie, m.in. jako szef wydziałów personalnego i zaopatrzenia. Po wojnie był szefem demobilizacji PSP. Pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii, gdzie działał w środowiskach kombatanckich. Zmarł w Londynie i został pochowany na cmentarzu Highgate.