Kpt. pil.
Mieczysław Adolf Medwecki (1904–1939) – pilot Wojska Polskiego, dowódca 121 Eskadry Myśliwskiej 2 Pułku Lotniczego w Krakowie. Pierwszy polski i aliancki lotnik poległy w walce podczas II wojny światowej. Ukończył Szkołę Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie, po czym został przydzielony do 2 Pułku Lotniczego w Krakowie. W roku 1939 objął dowództwo 121 Eskadry Myśliwskiej, operującej na samolotach PZL P.11c. 1 września 1939 roku, o świcie, podczas niemieckiego ataku na lotnisko polowe w Balicach, wystartował alarmowo i został zaatakowany przez niemiecki samolot pilotowany przez Leutnanta Franka Neumanna. Nie zdołał nabrać wysokości, a jego maszyna została trafiona serią z broni pokładowej. Zginął w rejonie miejscowości Morawica, stając się pierwszym polskim i alianckim lotnikiem poległym w walce podczas II wojny światowej. Jego skrzydłowy, por. Władysław Gnyś, który wystartował kilka sekund później, zdołał zestrzelić dwa niemieckie bombowce Dornier Do 17, co uznaje się za pierwsze powietrzne zwycięstwo alianckie w tej wojnie. Medwecki został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari oraz Krzyżem Walecznych.
