Ppłk. pil.
Camillo Perini (1887–1942) – pułkownik pilot Wojska Polskiego, lotnik narodowości włoskiej, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari, związany z 2 Pułkiem Lotniczym w Krakowie. Ukończył szkołę oficerską w Wiedniu w 1908 roku i rozpoczął służbę w armii austro-węgierskiej w 8 Pułku Artylerii Polowej. W 1912 roku ukończył szkolenie lotnicze w Wiener Neustadt, uzyskując kwalifikacje pilota. Jeszcze przed I wojną światową zdobył doświadczenie w lotnictwie, ustanawiając rekord lotniczy na trasie 106 km jako pasażer samolotu Nieuport. W czasie I wojny światowej służył na frontach rosyjskim, serbskim i włoskim, dowodząc jednostkami lotniczymi. Po wojnie w 1918 roku przybył do Polski i wstąpił do Wojska Polskiego, gdzie uczestniczył w wojnie polsko-ukraińskiej oraz polsko-bolszewickiej, dowodząc III Grupą Lotniczą i biorąc udział w obronie Lwowa. Po zakończeniu działań wojennych pełnił wysokie funkcje w polskim lotnictwie wojskowym, m.in. jako szef lotnictwa przy Naczelnym Dowództwie oraz dowódca kilku pułków lotniczych, w tym 2 Pułku Lotniczego w Krakowie. Zasłynął jako charyzmatyczny dowódca i organizator lotnictwa. Po odejściu ze służby pozostał w Polsce, angażując się w pomoc dla żołnierzy przedzierających się na Zachód w początkowym okresie II wojny światowej. Zmarł w 1942 roku.
