Kpr. pil.
Karol Pniak (1910–1980) – major pilot Wojska Polskiego, as myśliwski, związany z 2 Pułkiem Lotniczym. Służbę rozpoczął jako ochotnik w 1928 roku, trafiając do 2 Pułku Lotniczego w Krakowie. Przeszedł szkolenie w Szkole Podoficerów Lotnictwa w Bydgoszczy oraz kurs w Grudziądzu, po czym został skierowany do 122 Eskadry Myśliwskiej. W okresie międzywojennym był jednym z wyróżniających się pilotów 2 Pułku Lotniczego i uczestnikiem „Trójki Bajana” podczas pokazów lotniczych w Warszawie w 1933 roku. We wrześniu 1939 roku służył w 142 Eskadrze Myśliwskiej, wykonując liczne loty bojowe i odnosząc pierwsze zwycięstwa powietrzne już w pierwszych dniach kampanii. Po ewakuacji przez Francję trafił do Wielkiej Brytanii, gdzie kontynuował służbę w Polskich Siłach Powietrznych w RAF. W 1940 roku walczył w Bitwie o Anglię, osiągając status asa myśliwskiego. W kolejnych latach dowodził eskadrami w dywizjonach 306 i 308 oraz służył w „Cyrku Skalskiego”. Po wojnie powrócił do Polski, gdzie mimo doświadczeń wojennych był przez pewien czas represjonowany. W późniejszych latach pracował cywilnie w Krakowie i utrzymywał kontakty ze środowiskiem lotniczym. Zmarł w 1980 roku.