Ppor. pil.
Jan Poteć [Potecz] (1892–1924) – porucznik pilot Wojska Polskiego, pionier polskiego lotnictwa wojskowego, związany z 2 Pułkiem Lotniczym w Krakowie. Po ukończeniu gimnazjum w Dębicy studiował na Politechnice w Wiedniu. W 1914 roku został powołany do armii austro-węgierskiej, gdzie służył w pułku telegraficznym jako radiotelegrafista i radiomonter. Po zakończeniu I wojny światowej w 1919 roku wstąpił do Armii Polskiej we Francji, gdzie przeszedł szkolenie pilotażowe. Po powrocie do Polski służył w eskadrach lotniczych Wojska Polskiego, biorąc udział w wojnie polsko-bolszewickiej oraz działaniach przeciwko Litwie Środkowej. W 1921 roku awansował na podporucznika, a w 1923 roku na porucznika. Służył w 2 Pułku Lotniczym w Krakowie, a następnie pełnił funkcję oblatywacza w Centralnych Zakładach Lotniczych w Warszawie. Zginął 8 listopada 1924 roku podczas lotu na samolocie Ansaldo A.300 w trakcie przelotu z Dęblina do Warszawy, gdy jego maszyna rozbiła się nad Wilanowem.
