Samolot doświadczalny konstrukcji kompozytowej, opracowany w 2011 r. przez mgr inż. Edwarda Margańskiego w celu wypróbowania nowego układu sterowania, zwanego „skrzydełkiem Margańskiego”.
Rozwiązanie to, opatentowane w 2009 r. jest modyfikacją układu kaczki (usterzenie umieszczone przed skrzydłem), eliminującą jego wady i zachowującą jego zalety. Skrzydełko zawieszone jest swobodnie na osi prostopadłej do płaszczyzny symetrii samolotu i wyposażone w umieszczone na krawędzi spływu klapki, połączone z drążkiem sterowym.
Wychylenie klapki powoduje powstanie momentu wychylającego całą powierzchnię sterową, jak w przypadku trymera steru wysokości, jednak w sposób umożliwiający normalne sterowanie. Dzięki temu kąt natarcia skrzydełka jest niezależny od pozycji płatowca względem napływających strug powietrza, co zapewnia zachowanie wyważenia i sterowności podłużnej w całym zakresie użytkowych kątów natarcia płata nośnego.
Małgosia II została oblatana w Mielcu przez Jarosława Rozwoda w maju 2014 r. Pierwsze loty były wykonywane ze sterowaniem klasycznym i swobodnie zawieszonym usterzeniem przednim, następne już tylko z wykorzystaniem usterzenia przedniego.
| Rozpiętość | 9,1 m |
| Długość | 6,4 m |
| Masa startowa | 750 kg |
| Silnik | 4-cylindrowy silnik tłokowy w układzie płaskim Rotax 912 ULS o mocy 100 KM ze śmigłem pchającym. |
