Logo Muzeum Lotnictwa Polskiego
Ekspozycja stała Samoloty

Aviatik C.III

Kraj:Niemcy
Typ:samolot rozpoznawczy
Rok:1917

Samolot rozpoznania powietrznego Aviatik C.III powstał w 1916 roku w zakładach Aviatik-Flugzeugwerke w Lipsku i był udoskonaloną odmianą wcześniejszej wersji C.I używanej przez niemieckie lotnictwo od 1915 roku.

Wersja C.III, podobnie jak i jej poprzednik C.I, nie była produkowana masowo – zbudowano w latach 1916–1917 zaledwie 80 egzemplarzy. U podstaw tego leżała decyzja z ostatnich miesięcy 1916 roku o przestawieniu mocy przerobowych zakładów Aviatik na produkcję licencyjną nowocześniejszych i bardziej przydatnych na froncie samolotów DFW C.V.

Płatowiec Aviatik C.III różnił się od wcześniejszych wersji poprawionym oprofilowaniem przodu kadłuba, dodano także kołpak śmigła i wyposażenie radiowe. W okresie I wojny światowej samoloty Aviatik C.III były używane w niemieckich jednostkach lotniczych jako maszyny zwiadowcze oraz okazjonalnie jako eskorta.

Eksponowany kadłub jednosilnikowego samolotu o konstrukcji całkowicie drewnianej, w układzie dwupłata, Aviatik C.III o numerze seryjnym C12250/17 pochodzi z 1917 roku i jest unikatem na skalę światową. Odkryte podczas restauracji ślady instalacji radiowej świadczą o użytkowaniu tej maszyny bądź w szkole radiooperatorów, bądź jako samolotu wywiadowczego na Froncie Zachodnim.

Dane techniczne:

Rozpiętość11,8 m
Długość8,1 m
Masa startowa1314 kg
Maksymalna prędkość160 km/h
Pułap4500 m
Zasięg3 godziny lotu
Uzbrojenie1 ruchomy km Parabellum 7,92 mm
Silnik6-cylindrowy, rzędowy Mercedes D.III o mocy 160 KM (118 kW)