DFS Weihe (błotniak) to niemiecki szybowiec wyczynowy konstrukcji drewnianej, zaprojektowany w 1938 r. w Deutsche Forschungsanstalt für Segelflug (Niemieckim Instytucie Badawczym Szybownictwa) przez inż. Hansa Jacobsa.
Do 1945 r. szybowce Weihe były produkowane w zakładach Schweyer-Flugzeugbau w Mannheim i Jacobs-Schweyer Flugzeugbau w Darmstadt oraz Po wojnie jego produkcję kontynuowano w Niemczech – firma Focke-Wulf wyprodukowano 50 egzemplarzy, poza tym na licencji we Francji, Hiszpanii, Szwecji i Jugosławii. Łącznie powstało ich ponad 400.
W Polsce po wojnie wyremontowano 11 egzemplarzy przejętych po Niemcach., które były używane w aeroklubach regionalnych. Wykorzystywano je do lotów wyczynowych i treningu czołówki pilotów szybowcowych oraz startów w zawodach. W 1948 r. szybowcowi DFS ”Weihe” nadano polską, oficjalną nazwę „Ważka”. Zostały wycofane z eksploatacji w 1953 r.
Prezentowany egzemplarz o numerze seryjnym 000316 i znakach rejestracyjnych SP-029, wyprodukowany w 1943 r. po wycofaniu z eksploatacji trafił to Muzeum Techniki NOT w Warszawie. Został przekazany stamtąd do zbiorów Muzeum Lotnictwa Polskiego w 1 października 1963 r.
