Logo Muzeum Lotnictwa Polskiego
Ekspozycja stała Samoloty

DFW C.V

Kraj:Niemcy
Typ:samolot rozpoznawczy
Rok:1917

Niemiecki DFW C.V był dwumiejscowym, całkowicie drewnianym dwupłatowym samolotem wywiadowczym. Został opracowany przez inż. dypl. Karla Saberskiego-Mussigbrodta w 1916 roku w lipskich zakładach DFW jako rozwinięcie wcześniejszej konstrukcji DFW C.IV. Samoloty DFW C.V charakteryzowały się statecznością i solidną konstrukcją, a swymi osiągami nie ustępowały myśliwcom.

Wytrzymały i lekki kadłub osiągnięto dzięki warstwowej konstrukcji skorupowej z pasów forniru wzmacnianych płótnem, także burty i dno klejono z forniru – pozwalało to zrezygnować z deficytowej sklejki. Dopracowany aerodynamicznie kadłub mieścił silnik Benz Bz IV lub Bz IVa o podwyższonym stopniu sprężania, pozwalający na operowanie na wysokości 5000 m, nieosiągalnej dla wielu myśliwców.

Samoloty DFW C.V produkowane były w latach 1916–1918 w wytwórni macierzystej, jak również i na licencji w zakładach Aviatik, LVG oraz Halberstadt. Łączna produkcja w okresie 1916–1918 nie jest znana, choć szacunkowe dane mówią o około 3250 egzemplarzach. DFW C.V były używane do rozpoznania, obserwacji, łączności oraz wywiadu fotograficznego. Latały na froncie zachodnim, we Włoszech, Macedonii, Palestynie i na froncie wschodnim. Wszędzie uznawano je za doskonałe maszyny. Pod koniec wojny stosowano je jako samoloty szkolne. Po zakończeniu wojny kilkanaście ocalałych maszyn, po wyremontowaniu, przekazano cywilnej firmie lotniczej Deutsche-Luft-Rederei.

W Polsce po odzyskaniu niepodległości użytkowano 63 maszyny. Pochodziły one ze zdobyczy wojennych oraz z zakupów. Z uwagi na właściwości pilotażowe i wytrzymałą konstrukcję cieszył się dobrą opinią wśród pilotów polskich, chociaż kłopoty sprawiały silniki z podwyższoną kompresją. W okresie wojny polsko-sowieckiej samoloty te wykorzystywano do lotów bojowych. Poza eskadrami DFW C.V były także na wyposażeniu m.in. Wyższej Szkoły Pilotów w Poznaniu oraz Oficerskiej Szkoły Obserwatorów Lotniczych w Toruniu. Jako maszyny szkolne latały do 1923 roku.

Dane techniczne:

Rozpiętość13,27 m
Długość7,87 m
Masa startowa1430 kg
Maksymalna prędkość155 km/h
Pułap5000 m
Zasięg3,5 godziny lotu
Uzbrojenie1 km Spandau MG 08/15, 1 ruchomy Parabellum 7,92 mm
Silnik6-cylindrowy, rzędowy Mercedes Bz IV o mocy 200 KM (148 kW)