Na początku XXI w. w Zakładach Lotniczych Margański&Mysłowski w Bielsku-Białej zespół kierowany przez mgr inż. Edwarda Margańskiego, w skład którego wchodzili Grzegorz Sadłek, Tadeusz Zboś, Mariusz Wolak, Łukasz Kielar, Tomasz Jasiński i Paweł Zyzak skonstruował dwusilnikowy samolot dyspozycyjny i turystyczny EM-11 Orka. Jest to wolnonośny górnopłat wykonany w całości z kompozytów, wyróżniający się doskonałym opracowaniem aerodynamicznym, a wsiadanie do 4-miejscowej kabiny odbywa się jak w samochodzie. Silniki umieszczone są na krawędzi spływu skrzydeł, dzięki czemu obracające się śmigła pchające nie utrudniają wsiadania do kabiny. Samolot został zaprojektowany zgodnie z europejskimi specyfikacjami certyfikacyjnymi CS-23 i zgłoszony do certyfikacji w EASA (Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego).
Orka miała służyć też jako samolot patrolowy, z możliwością zabudowy różnych rodzajów specjalistycznego wyposażenia. Samolot otrzymał certyfikat typu, łącznie wyprodukowano 5 egzemplarzy.
Pierwszy prototyp Orki (SP-YEN), oblatany 8 sierpnia 2003 r. napędzany był silnikami Rotax 912S o mocy 100 KM i miał stałe podwozie.
Prezentowany prototyp wersji seryjnej EM-11C, nazwanej też Orka II, o znakach SP-YEP został oblatany w Bielsku-Białej 20 października 2005 r. przez Wiesława Cenę. Od pierwszej wersji różni się zastosowaniem mocniejszych silników Lycoming IO-320 o mocy 160 KM, świateł do lądowania w przodzie kadłuba, bogatszym wyposażeniem awionicznym i chowanym podwoziem. Został przekazany w darowiźnie do zbiorów Muzeum przez Grzegorza Mysłowskiego, prezesa Zakładów Lotniczych Margański&Mysłowski w listopadzie 2022 r. Trzeci prototyp SP-MEO miał usterzenie w kształcie litery T.
| Rozpiętość | 13, 5 m |
| Długość | 8,7 m |
| Masa startowa | 1820 kg |
| Maksymalna prędkość | 289 km/h |
| Zasięg | 1700 km |
| Napęd | dwa 4-cylindrowe silniki rzędowe w układzie płaskim chłodzone powietrzem Lycoming IO-320/LIO-320 o mocy 160 KM |
