Logo Muzeum Lotnictwa Polskiego
Ekspozycja stała Samoloty

Iljuszyn (VEB) Ił-14S

Kraj:ZSRR / NRD
Typ:samolot pasażersko-transportowy
Rok:1959

Samolot Iliuszin Ił-14 został zaprojektowany przez zespół pod kierunkiem Siergieja Iliuszina, był udoskonaloną odmianą samolotu Ił-12, zaprojektowanego jako następca samolotów DC-3 i Li-2. Oblot płatowca odbył się 20 września 1950 roku.

Nowy samolot miał prawie nie zmieniony kadłub, inne natomiast były skrzydła oraz kształt usterzenia pionowego. Zamontowano także silniki o większej mocy i mniejszym zużyciu paliwa. Początkowo produkowana była 18-miejscowa wersja oznaczona Ił-14P. W roku 1956 powstała wersja z wydłużonym kadłubem, która początkowo zabierała 24, a później 28 lub nawet 32 pasażerów oraz czteroosobową załogę. Wersja transportowa była oznaczona jako Ił-14G lub Ił-14T. Wojskowa wersja samolotu, Ił-14D, przeznaczona była do desantu.

W latach 1954-1960 zbudowano łącznie 3500 egzemplarzy płatowca. W byłej Niemieckiej Republice Demokratycznej na podstawie licencji zbudowano 80 sztuk w wersji Ił-14P. W Czechosłowacji z licencji powstało 200 samolotów pod oznaczeniem Avia AV-14. W Czechosłowacji była także zbudowana 42-miejscowa wersja oznaczona jako Avia AV-14 Super oraz wersja fotogrametryczna z przedłużonym, oszklonym dziobem.

Samoloty lł-14 były używane w komunikacji lotniczej ZSRR i krajów socjalistycznych. Polska zakupiła samoloty Ił-14 dla PLL LOT oraz lotnictwa wojskowego. Płatowce te były między innymi na wyposażeniu Wyższej Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie, a pojedyncze egzemplarze używano także w innych celach.

Dane techniczne:

Rozpiętość31,7 m
Długość21,3 m
Masa startowa17250 kg
Maksymalna prędkość430 km/h
Pułap7400 m
Zasięg1500 km
Uzbrojenie
Silnik2 x gwiazdowy ASz-82T 1900 KM (1397 kW)