IS-3 „ABC” to pierwszy skonstruowany i produkowany w Polsce po II wojnie światowej jednomiejscowy szybowiec szkolny, zaprojektowany przez inżynierów Rudolfa Matza i Romana Zatwarnickiego w Instytucie Szybownictwa w Bielsku. Ten prosty, tani, bezpieczny i łatwy w pilotażu szybowiec, wzorowany na przedwojennych polskich szybowcach Wrona i Żaba oraz niemieckim SG-38 był przeznaczony do masowego szkolenia początkowego (do kategorii A i B). Był przystosowany do startów za wyciągarką.
Prototyp został oblatany w grudniu 1947 r. przez pil. Piotra Mynarskiego, a już we wrześniu 1948 r. miał miejsce oblot pierwszego egzemplarza seryjnego. W wyniku kilkuletniej eksploatacji, na podstawie płynących z niej doświadczeń powstały kolejno trzy wersje produkcyjne: „ABC-bis” – ze składanym płatem i usterzeniem, „ABC-ter” – z nie składanym płatem i usterzeniem oraz opracowany w 1955 r. „ABC-A” – ze skrzydłami o mniejszym wzniosie i z większym zakresem wychyleń lotek.
Szybowce „ABC” mogły być wyposażane w lekką, specjalnie dla nich zaprojektowaną, kabinkę. Łącznie wyprodukowano ponad 250 egzemplarzy, w tym 125 „ABC-A”, z czego część na eksport do Chin. Szybowce „ABC” wyszły z użycia w szkoleniu w aeroklubach pod koniec lat pięćdziesiątych, przede wszystkim ze względu na przejście do szkolenia na szybowcach dwusterowych.
Prezentowany w Muzeum szybowiec IS-3 „ABC-A”, o numerze seryjnym 270 i rejestracji SP-1697, wyprodukowany w 1957 r. był eksploatowany w Aeroklubie Tatrzańskim w Nowym Targu. Został przekazany do zbiorów Muzeum 26 listopada 1964 r.
| Rozpiętość | 9 m |
| Długość | 6,3 m |
| Powierzchnia nośna | 13,5 m2 |
| Masa własna | 105 kg |
| Masa startowa | 185 kg |
| Doskonałość | 9,2 przy prędkości optymalnej 53 km/h |
| Opadanie | min. 1,5 m/s przy prędkości ekonomicznej 48 km/h |
| Prędkość minimalna | 45 km/h |
| Maks. prędkość nurkowania | 135 km/h |
