Logo Muzeum Lotnictwa Polskiego
Ekspozycja stała Samoloty

Jakowlew Jak-12

Kraj:ZSRR
Typ:samolot łącznikowo-obserwacyjny
Rok:1951

W ostatnich miesiącach wojny w ZSRR rozpoczęto prace nad lekkim samolotem o uniwersalnym przeznaczeniu. Płatowiec ten, jako następca popularnego Po-2, miał być prosty w produkcji i obsłudze. W latach 1944-1947 Biuro Konstrukcyjne Aleksandra Jakowlewa opracowało prototypy samolotów Jak-10, Jak-13 i Jak-12.

Pierwowzorem seryjnego płatowca Jak-12 był czteromiejscowy, zastrzałowy górnopłat o konstrukcji mieszanej, z silnikiem M-11. Po zmianie silnika na M-11FR i pewnych przeróbkach technicznych został on w 1947 roku, już jako Jak-12, skierowany do produkcji seryjnej. Zastosowane na skrzydle skrzela i klapy umożliwiły krótki start i lądowanie, poprawiając zarazem bezpieczeństwo lotu z małą prędkością. Seryjne egzemplarze ze względu na te zalety używano jako samoloty sanitarne, rolnicze, pasażerskie, szkolne oraz do transportu skoczków spadochronowych. W wojsku znalazły zastosowanie jako maszyny łącznikowe.

W latach 1948-1950 wyprodukowano w ZSRR łącznie 788 płatowców Jak-12, z czego kilka trafiło także do Polski. Były u nas eksploatowane od 1951 do 1973 roku. Jeden z egzemplarzy należących do wojska został zaprezentowany w roku 1959 na Wystawie Lotniczej we Wrocławiu. Kolejne warianty Jaka-12 wyposażono w silnik AI-14 o znacznie większej mocy. Wersje Jak-12M i Jak-12A oraz pokrewne im PZL-101 „Gawron” produkowane były przez WSK-Okęcie od 1955 roku. Zbudowano blisko 1500 sztuk.


Dane techniczne:

Rozpiętość12,1 m
Długość8,5 m
Masa startowa1300 kg
Maksymalna prędkość170 km/h
Pułap3000 m
Zasięg810 km
Uzbrojenie
Silnikgwiazdowy Szwiecow M-11 FR o mocy 118 kW (160 KM