Podstawowy napęd radzieckich samolotów myśliwskich II wojny światowej.
W pierwszej połowie lat 30. ZSRR zakupił licencję na francuskie silniki Hispano-Suiza. Wykorzystując zastosowane w nich rozwiązania techniczne, Władimir Klimow opracował w swoim biurze konstrukcyjnym cały typoszereg jednostek napędowych. Wśród nich był również WK-105PF2.
W jego powstaniu brało udział biuro Aleksandra Jakowlewa, w którym opracowywano myśliwce korzystające z tej jednostki napędowej. Wzrost mocy uzyskano jednak kosztem skrócenia żywotności silnika. Mimo to, WK-105 w różnych wersjach był jednym z najliczniej produkowanych w Związku Radzieckim silników lotniczych.
Silnik WK-105 jest wyposażony w 6 gaźników – po jednym na 2 cylindry – oraz dwubiegową sprężarkę. Pomiędzy blokami cylindrów mogło być umieszczone działko, strzelające przez oś śmigła.Używany był m.in. w myśliwcach A. Jakowlewa i S. Ławoczkina, a także w bombowcu nurkującym W. Petlakowa Pe-2.
| Układ | 12-cylindrowy widlasty |
| Chłodzenie | cieczowe |
| Stopień sprężania | 7,1 |
| Pojemność | 35 l |
| Redukcja śmigła | 0,59 |
| Masa | 614 kg |
| Moc maksymalna | 1300 KM przy 2700 obr./min |
| Moc nominalna | 1175 KM |
