Logo Muzeum Lotnictwa Polskiego
Ekspozycja stała Samoloty

LVG B.II

Kraj:Niemcy
Typ:samolot szkolny
Rok:1917

Pierwowzór samolotu LVG B.II został opracowany w 1912 roku przez zatrudnionego wcześniej we francuskich zakładach Nieuport inż. Franza Schneidera. Ten szwajcarski konstruktor z chwilą przejścia do powstałej w 1911 roku berlińskiej fabryki Luft-Verkehrs-Gesellschaft zaprojektował dwupłatowiec z chłodzonym cieczą silnikiem i śmigłem ciągnącym. Był to początek linii konstrukcyjnej dwupłatowców produkowanych w latach 1912-1914.

Samoloty te początkowo oznaczane były jako dwupłaty LVG Systemu Schneider – prototyp z 1912 roku. Następnymi konstrukcjami tej wytwórni były LVG B budowany w latach 1912-1913, LVG B.I produkowany w okresie 1913–1914 oraz powstały w roku 1914 LVG B.II. Samoloty te charakteryzowały się statecznością i solidną konstrukcją.

Płatowiec LVG B.II był pierwszym budowanym w większej ilości typem LVG. Łącznie wyprodukowano 96 egzemplarzy: 7 w 1912 roku oraz 89 w roku następnym. Cała produkcja została przekazana na potrzeby szkół lotniczych. W początkowym okresie wojny samoloty LVG B.II z powodzeniem pełniły także służbę wywiadowczą.

Pomimo trwałości, dość szybko zostały wyparte z jednostek frontowych przez maszyny nowocześniejsze. Wersję oznaczoną jako B.IIa budowano nie tylko w macierzystych zakładach LVG, lecz także w firmie Schütte-Lanz oraz w monachijskich warsztatach Otto. Pod koniec 1917 roku powstało rozwinięcie tego typu – LVG B.III.

W Polsce po odzyskaniu niepodległości był tylko jeden LVG B.II, nosił on numer 47. Samolot ten wylądował w dniu 19 czerwca 1919 roku w okolicy Rogoźna. Uszkodzony płatowiec został stamtąd przetransportowany na tyły – remontu maszyny nie podjęto.

Dane techniczne:

Rozpiętość14,0 m
Długość9,0 m
Masa startowa1100 kg
Maksymalna prędkość100 km/h
Pułap
Zasięg300 km
Uzbrojenie
Silnik6-cylindrowy, rzędowy Mercedes D I o mocy 100 KM (74 kW)