F-4 Phantom II to amerykański dwumiejscowy, dwusilnikowy odrzutowy naddźwiękowy wielozadaniowy samolot bojowy. Konstrukcja powstała w latach 50. na zamówienie amerykańskiej marynarki wojennej na myśliwiec obrony floty. Prototyp oblatano w 1958 r.
W 1961 r. Phantomy w wersjach F-4A i F-4B weszły do wyposażenia pierwszych eskadr lotnictwa US Navy, w 1962 r. – US Marine Corps. Nowym samolotem zainteresowały się też Siły Powietrzne (USAF) i dla nich powstała myśliwsko – bombowa wersja F-4C, której pierwsze egzemplarze trafiły do jednostek w 1963 r.
Phantomy w czasie wojny wietnamskiej były wykorzystywane do zadań myśliwskich, szturmowych i rozpoznawczych (do tego celu powstały wersje rozpoznawcze RF-4, wyposażone w aparaty fotograficzne umieszczone w przodzie kadłuba). Kolejne wersje samolotu, jakie powstały to F-4D i F-4E (uzbrojona w działko) dla USAF, oraz F-4J dla US Navy. Ostatnimi wersjami dla US Navy były F-4N (powstała w wyniku modernizacji F-4B) i F-4S (powstała w wyniku modernizacji F-4J). Powstały też eksportowe wersje F-4F (zubożony F-4E dla RFN) i RF-4E (nieuzbrojony wariant rozpoznawczy).
W oparciu o F-4E powstała wersja F-4G Wild Weasel, przeznaczona specjalnie do wykrywania i niszczenia stanowisk rakiet przeciwlotniczych ziemia – powietrze. Samoloty tego typu wzięły udział w operacji Pustynna Burza w Iraku w 1991 r.
W służbie USAF samoloty F-4E zostały w latach 80. zastąpione przez F-15 i F-16. Wersja F-4G pozostała w służbie do 1996 r. Phantomy US Navy zostały do 1983 r. zastąpione przez F-14 Tomcat, a należące do US Marine Corps zostały do 1986 r. zastąpione przez F/A-18 Hornet.
Produkcja Phantomów trwała do 1979 r. Łącznie wyprodukowano 5195 egzemplarzy wszystkich wersji. Oprócz Stanów Zjednoczonych Phantomy zostały też zakupione przez Wielką Brytanię, Hiszpanię, Izrael, RFN, Iran, Egipt, Turcję, Grecję, Australię, Japonię i Koreę Południową. Phantomy lotnictwa izraelskiego brały udział w konfliktach izraelsko – arabskich, a należące do lotnictwa irańskiego zostały użyte w wojnie między Iranem a Irakiem w latach 80. W Grecji, Turcji i Iranie nadal pozostają w służbie. Ocenia się, że F-4 w służbie amerykańskiej zestrzeliły 277 samolotów MiG, a dodatkowo 116 MiGów padło ofiarą samolotów izraelskich.
Prezentowany egzemplarz F-4E-34-MC, nr seryjny 67-0260 służył w jednostkach US Air Force w Stanach Zjednoczonych i Europie.
| Rozpiętość | 11,7 m |
| Długość | 19,2 m |
| Maksymalna masa startowa | 28 030 kg |
| Prędkość maksymalna | 2370 km/h |
| Pułap maksymalny | 18 000 m |
| Zasięg maksymalny | 2699 km |
| Uzbrojenie | działko M61 Vulcan kal. 20 mm, do 8480 kg uzbrojenia podwieszanego na 9 węzłach pod skrzydłami i kadłubem (bomby, pociski rakietowe powietrze-powietrze i powietrze-ziemia, wyrzutnie rakiet) lub dodatkowe zbiorniki paliwa |
| Napęd | dwa jednoprzepływowe silniki turboodrzutowe General Electric J79-GE-17A o ciągu 79,38 kN z dopalaniem |
