Ciężki śmigłowiec szturmowy, skonstruowany w ZSRR pod koniec lat 60. Prototyp oblatano w 1969 r., do produkcji wszedł na początku lat 70. Załoga składa się z pilota, operatora uzbrojenia (mogącego również pilotować śmigłowiec) i technika pokładowego. W kabinie ładunkowej może być przewożonych 8 żołnierzy desantu.
W Polsce eksploatowane są wersje Mi-24D oraz Mi-24W, różniąca się od D nowocześniejszym zestawem uzbrojenia rakietowego i systemem kierowania ogniem. Mi-24 wsławiły się udziałem w wojnach m .in. w Afganistanie, Czeczenii, Iraku, na Bałkanach, w Sierra Leone, Kongo, Sudanie, Nikaragui, Syrii i Ukrainie. Dziś w Rosji produkowana jest udoskonalona wersja, oznaczona Mi-35.
Prezentowany egzemplarz o numerze seryjnym 220717 był użytkowany przez Siły Powietrzne Węgier. Jest depozytem, Instytutu i Muzeum Historii Wojskowości Ministerstwa Obrony Węgier.
| Średnica wirnika nośnego | 17,30 m |
| Długość kadłuba | 17,51 m |
| Długość z obracającymi się wirnikami | 21,35 m |
| Wysokość śmigłowca | 5,47 m |
| Masa pustego śmigłowca | 8450 kg |
| Maksymalna masa startowa | 11800 kg |
| Standardowa ilość paliwa | 2130 l |
| Maksymalna ilość paliwa | 4130 l (z dod. zbiornikami) |
| Maksymalny ładunek podwieszany | 1500 kg |
| Prędkość maksymalna | 335 km/h |
| Prędkość przelotowa | 260 km/h |
| Maksymalny pułap | 5000 m |
| Zasięg | 580 km |
| Uzbrojenie | czterolufowy karabin maszynowy JakBkal. 12,7 mm, wyrzutnie rakiet niekierowanych i kierowane pociski przeciwpancerne 9M114 Kokon |
| Napęd | dwa silniki turbowałowe TW3-117W o mocy 2200 KM |
