Mi-8 to średni śmigłowiec transportowy napędzany dwoma silnikami turbowałowymi, opracowany na początku lat 60. w biurze konstrukcyjnym Mila w ZSRR jako następca tłokowego Mi-4. Pierwszy prototyp, napędzany jednym silnikiem oblatano w 1961 r. Kolejny prototyp, napędzany dwoma silnikami TW-2 oblatano w 1962 r. Mi-8 stał się jednym z najbardziej rozpowszechnionych na świecie śmigłowców transportowych. Powstało wiele wersji – transportowa, pasażerska, salonka, ratownicza i wersje specjalistyczne, jak np. latające stanowisko dowodzenia. Wyprodukowano ponad 9000 egzemplarzy i produkcja wersji rozwojowych trwa do dziś. W oparciu o konstrukcję Mi-8 powstał też śmigłowiec – amfibia Mi-14. W kodzie NATO Mi-8 nosi nazwę Hip.
W 1976 r. opracowano wersję rozwojową Mi-17 (w Rosji oznaczonej Mi-8M), napędzaną silnikami TW-3 o większej mocy, co zwiększa możliwości operacyjne śmigłowca w terenach górskich i w warunkach klimatu gorącego, co zostało przez armię ZSRR wykorzystane w wojnie w Afganistanie.
W polskim lotnictwie wojskowym śmigłowce Mi-8 w wersjach transportowej, pasażerskiej, salon i ratowniczej są wykorzystywane od 1968 r., a Mi-17 od 1987 r. Trzy Mi-8 były też eksploatowane przez lotnictwo Policji.
Egzemplarz muzealny w wersji salon, o numerze seryjnym 10635 został dostarczony do Polski w 1977 r. Był eksploatowany w 103. Pułku Lotniczym Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSW w Warszawie z numerem bocznym 635, a następnie przez Komendę Główną Policji z nr rejestracyjnym SN-40XP. Wylatał 3226 h 15 min do listopada 2011 r. i przeszedł trzy remonty główne. Został przekazany do zbiorów Muzeum przez Komendę Główną Policji w kwietniu 2024 r.
| Długość | 25,24 m (z łopatami wirnika) |
| Średnica wirnika | 21,3 m |
| Masa własna | 6835 kg |
| Maksymalna masa startowa | 12 000 kg |
| Prędkość maksymalna | 250 km/h |
| Zasięg | 520 km |
| Pułap | 4500 m |
| Napęd | dwa silniki turbowałowe TW-2-117 o mocy 1500 KM |
