W latach 80. w PZL Warszawa – Okęcie opracowano samolot szkolny dla lotnictwa wojskowego PZL-130 Orlik, napędzany silnikiem tłokowym M-14P. Wersja z silnikiem tłokowym nie weszła do produkcji seryjnej, ponieważ skoncentrowano się na rozwoju wersji napędzanych silnikami turbośmigłowymi.
Powstał prototyp wersji eksportowej TC, napędzanej silnikiem Pratt-Whitney PT-6A, wyposażonej w fotele wyrzucane Martin – Baker i zestaw awioniki produkcji amerykańskiej, oblatany w 1993. Do produkcji seryjnej i eksploatacji w Siłach Powietrznych RP weszła wersja TB, napędzana czeskim silnikiem Walter M601, bez foteli wyrzucanych. W trakcie eksploatacji zamontowano fotele wyrzucane Martin – Baker. Tak przebudowane samoloty oznaczono TC-I. Pozostałe w służbie samoloty zostały poddane kolejnej modernizacji do standardu TC-II.
Orliki służą od 1994 w Siłach Powietrznych RP do szkolenia podstawowego pilotów oraz w pokazowym zespole akrobacyjnym Orlik.
| Rozpiętość | 9 m |
| Długość | 9,18 m |
| Masa własna | 1450 kg |
| Masa startowa | 2700 kg |
| Maksymalna prędkość | 480 km/h |
| Pułap | 10 000 m |
| Zasięg | 1060 km |
| Powierzchnia nośna | 13 m2 |
| Napęd | silnik turbośmigłowy Walter M-601 o mocy 657 KM |
