Silnik zaprojektowano w zakładach Royal Aircraft Factory w oparciu o 8-cylindrowy model RAF 1. Rozwiązaniem zastosowanym w silniku było sterowanie zaworów wlotowych i wylotowych jednym wspólnym popychaczem.
Produkcję podjęły zakłady Armstrong Whitworth oraz D. Napier & Son Ltd. RAF 3a był głównym wariantem produkcyjnym o zwiększonej w stosunku do prototypu średnicy cylindra.
Wyprodukowano 260 sztuk w zakładach Napier & Son oraz 29 w wytwórni Armstrong-Whitworth. Silnik zastosowano w lekkim samolocie bombowym Airco DH.4.
| Układ | 12-cylindrowy widlasty 60° |
| Chłodzenie | cieczowe |
| Stopień sprężania | 5,3 |
| Pojemność | 17,2 l |
| Masa | 390 kg |
| Moc maksymalna | 260 KM przy 1750 obr./min |
