Samolot szkolno – treningowy, opracowany w 1932 r. przez inżynierów Stanisława Wigurę, Leszka Dulębę, Stanisława Rogalskiego i Jerzego Drzewieckiego z Sekcji Lotniczej Koła Mechaników Studentów Politechniki Warszawskiej w celu zastąpienia przestarzałych maszyn Morane AR35EP2 i Hanriot H.28. Jego koncepcja była wzorowana na francuskich Morane MS.180 i MS.230 Był to dwumiejscowy górnopłat konstrukcji mieszanej (kadłub spawany z rur stalowych, skrzydła drewniane), z odkrytymi kabinami w układzie tandem. Prototyp, napędzany silnikiem Cirrus Hermes II z cylindrami stojącymi został oblatany w grudniu 1932 r.
Wykonano dwa prototypy i serię informacyjną pięciu egzemplarzy. Po modyfikacji skrzydeł rozpoczęto produkcję seryjną w Doświadczalnych Warsztatach Lotniczych na Okęciu w 1934 r. Ograniczone moce produkcyjne DWL nie były w stanie sprostać zapotrzebowaniu lotnictwa wojskowego i cywilnego, dlatego w 1934 r. rozpoczęto produkcję licencyjną w Podlaskiej Wytwórni Samolotów w Białej Podlaskiej. W DWL wyprodukowano 79 egzemplarzy, a na licencji w PWS 467 egzemplarzy. Samoloty produkcji PWS były cięższe i miały gorsze osiągi niż te wyprodukowane w DWL.
RWD-8 był najliczniej produkowanym polskim samolot okresu międzywojennego. Produkcja zakończyła się na przełomie 1938/1939 r. RWD-8 były używane przez aerokluby, szkoły pilotów LOPP, obozy Przysposobienia Wojskowego Lotniczego i lotnictwo wojskowe do szkolenia i zadań łącznikowych. W aeroklubach wykorzystywano je do szkolenia i treningu w pilotażu, przelotów, zrzucania skoczków spadochronowych i holowania szybowców. Odznaczały się bardzo dobrymi własnościami lotnymi i łatwym pilotażem.
RWD-8 były używane jako samoloty łącznikowe podczas Wojny Obronnej we wrześniu 1939 r. i wiele z nich zostało wówczas zniszczonych, w tym również zestrzelonych omyłkowo przez polskie wojska. Wiele samolotów RWD-8 zostało ewakuowanych do Rumunii i na Węgry, gdzie były użytkowane jeszcze w okresie powojennym. Kilkanaście egzemplarzy zostało przejętych przez Niemców. Dwa z nich po remoncie były przez nich używane. Nie zachował się żaden oryginalny egzemplarz RWD-8.
Prezentowana replika samolotu RWD-8 została zbudowana w warsztatach Muzeum Lotnictwa Polskiego. Jej budowa zakończyła się w 2025 r.
| Rozpiętość | 11,0 m |
| Długość | 8,0 m |
| Wysokość | 2,3 m |
| Powierzchnia nośna | 19,5 m2 |
| Masa własna | 480 kg |
| Masa startowa | 755 kg |
| Prędkość maksymalna | 175 km/h |
| Pułap | 5000 m |
| Zasięg | 500 km |
| Napęd | Silnik chłodzony powietrzem, 4- cylindrowy rzędowy PZInż. „Junior” o mocy startowej 120 KM. |
