Uktralekki, jednoosobowy samolot amatorski w układzie dwupłata opracowany i zbudowany od podstaw przez Jerzego Ostrowskiego, mistrza świata w modelarstwie w klasie F4B (makiety samolotów na uwięzi). Prace nad samolotem konstruktor rozpoczął w 1978 r. w piwnicy bloku, co wiązało się z koniecznością łatwego montażu jak również demontażu. Z tego powodu samolot ma demontowalne skrzydła, a ostateczny montaż poszczególnych elementów miał miejsce po wyniesieniu ich na zewnątrz.
Pierwotnie konstruktor użył do napędu silnik motocyklowy MZ 250, który po nieudanych próbach zastąpił 2-cylindrowym silnikiem z samochodu Trabant w układzie rzędowym o mocy 26KM. Budowa samolotu trwała pięć lat i została ukończona w 1983 roku. Samolot został oblatany 10 lutego 1983 r.
Maszyna była jednym z nielicznych prywatnych samolotów w PRL. We wrześniu 1984 r. podczas III Zlotu Amatorów lotniczych na lotnisku Centrum Szybowcowego w Lesznie samolot zajął trzecie miejsce „za wysoki poziom techniczny i wzorowe wykonanie konstrukcji oraz przelot”.
Po śmierci Ostrowskiego samolot został wyposażony w 2-cylindrowy silnik chłodzony cieczą typu bokser pochodzący z Citroëna 2CV o mocy 27 KM, który następnie zastąpiono 2-cylindrowym, dwusuwowym silnikiem lotniczym Rotax 503 o mocy 45,6 KM. Samolot stanowi ostatnie ukończone dzieło Jerzego Ostrowskiego.
| Rozpiętość | 5,64 m |
| Długość | 4,72 m |
| Masa startowa | 215 kg |
| Maksymalna prędkość | 105 km/h |
| Zasięg | 170 km |
| Silnik | dwucylindrowy, dwusuwowy silnik Rotax 503 o mocy 45,6 KM Wcześniej: 2-cylindrowy silnik z Trabanta w układzie rzędowym o mocy 26 KM |
