Scheibe SF-27A Zugvogel V (ptak wędrowny) to jednomiejscowy szybowiec klasy standard, opracowany przez Egona Scheibe i Rudolfa Kaisera w zakładach Scheibe Flugzeugbau GmbH w Dachau w RFN w latach 60. XX w. Jest to grzbietopłat o konstrukcji mieszanej, ze skrzydłami drewnianymi, krytymi sklejką i płótnem i kadłubem spawanym z rur stalowych, krytym w przedniej części (do krawędzi spływu skrzydeł) laminatem, a w tylnej płótnem. Podwozie stałe, z kółkiem ogonowym.
Prototyp został oblatany 12 maja 1964 r. Zbudowano też jeden egzemplarz wersji SF-27B o rozpiętości 17 m. Powstała też wersja SF-27M, wyposażona w chowany w kadłubie dwusuwowy, czterocylindrowy silnik Hirth F-102 A2 o mocy 26 KM, umożliwiający dolot do lotniska w przypadku zaniku noszeń termicznych.
W RFN wyprodukowano 120 egzemplarzy. Szybowce te produkowano też na licencji we Francji pod oznaczeniem LCA-10 i LCA-11 „Topaze“.
Prezentowany egzemplarz o numerze seryjnym 6054 i znakach rejestracyjnych D-1790, wyprodukowany w 1966 r. został przekazany do zbiorów Muzeum przez Piotra Goliasza w czerwcu 2024 r.
| Rozpiętość | 15 m |
| Długość | 7,05 m |
| Powierzchnia nośna | 12 m2 |
| Masa własna | 215 kg |
| Masa startowa | 330 kg |
| Doskonałość | 34 przy prędkości optymalnej 85 km/h |
| Opadanie | min. 0,65 m/s przy prędkości ekonomicznej 65 km/h |
| Prędkość minimalna | 60 km/h |
| Maks. prędkość nurkowania | 200 km/h |
