Szybowiec akrobacyjny konstrukcji drewnianej. Projekt szybowca akrobacyjnego Kobuz, początkowo noszącego nazwę Sokół powstał pod koniec lat 50. w zespole kierowanym przez mgr inż. Jerzego Trzeciaka w celu zastąpienia skonstruowanego w 1949 r. szybowca Jastrząb.
Prototyp szybowca SZD-21 Kobuz 1 oblatano 3 czerwca 1961 r. Nie miał dobrych własności lotnych i został zmodyfikowany do wersji SZD-21-2 Kobuz 2, która również okazała się nieudana. Następnie powstała kolejna wersja, oznaczona Kobuz 2A. Podczas prób w locie tego szybowca 20 kwietnia 1963 r. zginął pilot doświadczalny Sławomir Makaruk.
Dopiero trzecia wersja SZD-21-2B Kobuz 3, opracowana pod kierunkiem Jerzego Trzeciaka i Mariana Gracza z przekonstruowanym przodem kadłuba i skrzydłami, oblatana 10 grudnia 1964 r. przez mgr inż. Stanisława Skrzydlewskiego okazała się udana i weszła do produkcji seryjnej. Zbudowano 31 egzemplarzy w Zakładach Szybowcowych we Wrocławiu.
Na szybowcach Kobuz 3 polscy piloci odnieśli wiele sukcesów w międzynarodowych zawodach w akrobacji szybowcowej. Zakończenie kariery Kobuza było jednak tragiczne. Podczas Mistrzostw Świata w Akrobacji Szybowcowej w 1989 r. w Hockenheim w RFN z powodu oderwania się w locie skrzydeł wywołanego osłabieniem przez wilgoć drewnianej konstrukcji szybowca zginął pilot Krzysztof Wyskiel. Po tej katastrofie Kobuzy wycofano z eksploatacji. Wkrótce zostały zastąpione przez szybowce Swift konstrukcji E. Margańskiego.
| Rozpiętość | 14,0 m |
| Długość | 7,2 m |
| Powierzchnia nośna | 13,5 m2 |
| Masa własna | 311 kg |
| Masa startowa | 401 kg |
| Doskonałość | 30,5 przy prędkości optymalnej 100 km/h |
| Opadanie | min. 0,9 m/s przy prędkości ekonomicznej 100 km/h |
| Prędkość minimalna | 73 km/h |
| Maks. prędkość nurkowania | 350 km/h |
