SZD-22 Mucha Standard to to ostatnia i najbardziej zaawansowana modyfikacja szybowca Mucha, opracowana w zakładach SZD w Bielsku-Białej przez inżynierów Władysława Nowakowskiego i Rudolfa Grzywacza do udziału w Szybowcowych Mistrzostwach Świata w Lesznie w 1958 r. w nowo wprowadzonej klasie standard.
Pierwszy prototyp o znakach SP-1748 został oblatany 10 lutego 1958 r. przez Adama Zientka, a drugi, z przekonstruowanym skrzydłem, 6 czerwca 1958 r. Na pierwszym prototypie SP-1748 Adam Witek zwyciężył w Mistrzostwach Świata w Lesznie. Wyprodukowano 286 egzemplarzy wersji SZD-22A, B i C.
W latach 60. i 70. był to główny typ szybowca treningowo – wyczynowego w polskich aeroklubach, bardzo lubiany ze względu na doskonałe własności lotne. Wiele z nich wciąż lata. Ponad 90 egzemplarzy wyeksportowano do Austrii, Australii, Belgii, Francji, Finlandii, Niemiec, Szwecji, USA i innych krajów.
Prezentowany egzemplarz o numerze seryjnym F-607 i znakach rejestracyjnych SP-2292 został przekazany w 1992 r. przez Aeroklub Gliwicki.
| Rozpiętość | 14,98 m |
| Długość | 7,0 m |
| Powierzchnia nośna | 12,75 m2 |
| Masa własna | 236 kg |
| Masa startowa | 326 kg |
| Doskonałość | 27,8 przy prędkości optymalnej 75 km/h |
| Opadanie min. | 0,73 m/s przy prędkości ekonomicznej 71 km/h |
| Prędkość minimalna | 59 km/h |
| Maks. prędkość nurkowania | 250 km/h |
