SZD-25A Lis to szybowiec treningowy konstrukcji mieszanej (metalowo – drewniano – płóciennej), opracowany przez zespół kierowany przez mgr inż. Zbigniewa Badurę. Miał być prostszym technologicznie i tańszym odpowiednikiem szybowca SZD-22 Mucha Standard.
Wykorzystano w nim drewniane skrzydła z szybowca SZD-22 Mucha Standard i metalowy kadłub, w przedniej części kryty płótnem, oparty na konstrukcji szybowca SZD-16 Gil. Prototyp został oblatany 5 marca 1960 r. przez mgr inż. Stanisława Skrzydlewskiego. Po dokonaniu koniecznych modyfikacji, obejmujących zwichrzenie skrzydła, wzmocnienie dźwigarów skrzydła i mocowania usterzenia wysokości, zmianę płozy ogonowej i obrysu steru kierunku powstała wersja seryjna SZD-25A.
Pierwszy ”Lis A” został oblatany 16 sierpnia 1961 r. w Krośnie. Produkcję podjęły Zakłady Sprzętu Lotnictwa Sportowego nr 5 w Krośnie w 1962 r. Wyprodukowano 30 egzemplarzy, z czego 12 sprzedano za granicę. Szybowiec Lis nie spełnił pokładanych w nim nadziei, ponieważ nie odznaczał się wysokimi osiągami i własnościami lotnymi. Były one użytkowane w polskich aeroklubach do wczesnych lat 80. XX w.
Prezentowany egzemplarz, numer seryjny 740, SP-2356 był używany przez Aeroklub Ziemi Piotrkowskiej w latach 1962 – 81, a następnie przekazany do zbiorów Muzeum.
| Rozpiętość | 15,0 m |
| Długość | 7,0 m |
| Powierzchnia nośna | 12,75 m2 |
| Masa własna | 230 kg |
| Masa startowa | 315 kg |
| Doskonałość | 27 przy prędkości optymalnej 75 km/h |
| Opadanie | min. 0,76 m/s przy prędkości ekonomicznej 69 km/h |
| Prędkość minimalna | 59 km/h |
| Maks. prędkość nurkowania | 230 km/h |
