Szybowiec treningowy (klubowy), opracowany w latach 60. w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym w Bielsku Białej przez mgr inż. Jerzego Śmielkiewicza.
Jest to jednomiejscowy grzbietopłat konstrukcji drewnianej, z trójdzielnym skrzydłem, składającym się z centropłata i odejmowanych części zewnętrznych ze wzniosem. Prototyp został oblatany 19 maja 1966 r. Produkcja pierwszej wersji seryjnej SZD-30A rozpoczęła się w 1967 r.
W 1978 r. wprowadzono do produkcji ulepszoną wersję SZD-30C. Wyprodukowano łącznie 813 egzemplarzy. Szybowce Pirat były eksportowane do 25 krajów i do dziś są licznie używane w Polsce do szkolenia zaawansowanego i treningu.
Prezentowany egzemplarz o numerze seryjnym W-290 i znakach rejestracyjnych SP-2503, jest drugim prototypem, oblatanym 5 sierpnia 1966 r. Został zakupiony w listopadzie 2020 r. od Aeroklubu PLL LOT.
| Rozpiętość | 15,0 m |
| Długość | 6,86 m |
| Powierzchnia nośna | 13,8 m2 |
| Masa startowa | 370 kg |
| Doskonałość | 31,2 |
| Opadanie | min. 0,6 m/s przy prędkości ekonomicznej 73 km/h |
| Prędkość minimalna | 60 km/h |
| Prędkość dopuszczalna | 250 km/h |
