SZD-9 Bocian został opracowany w zakładach SZD w Bielsku-Białej jako dwumiejscowy szybowiec wyczynowy o konstrukcji drewnianej. Był wówczas jednym z najnowocześniejszych szybowców na świecie.
Ulepszona wersja SZD-9bis Bocian 1A weszła do produkcji w Zakładach Sprzętu Lotnictwa Sportowego nr 2 w Jeżowie Sudeckim w 1953 r. Następnie powstały wersje Bocian 1B, 1C i 1D. Na szybowcach Bocian ustanowiono 29 rekordów światowych, w tym wysokości 11 680 m, przelot docelowo – powrotny 544 km i prędkość 108 km/h w trójkącie 100 km.
W drugiej połowie lat 60. Bociany nie nadawały się już do latania wyczynowego i powstała wersja szkolna Bocian 1E. Do 1976 wyprodukowano 645 egzemplarzy, które były eksportowane do 27 krajów. Bociany do dziś są używane w polskich aeroklubach do szkolenia podstawowego.
Prezentowany egzemplarz, numer seryjny P-231, SP-1358 był używany przez Aeroklub Krakowski w latach 1953 – 1971. Został przekazany do zbiorów Muzeum 11 maja 1971 r.
| Rozpiętość | 18,1 m |
| Długość | 8,2 m |
| Powierzchnia nośna | 20,0 m2 |
| Masa własna | 326 kg |
| Maksymalna masa startowa | 525 kg |
| Doskonałość | 26 przy prędkości optymalnej 80 km/h |
| Opadanie | min. 0,82 m/s przy prędkości ekonomicznej 71 km/h |
| Prędkość minimalna | 52 km/h |
| Maks. prędkość nurkowania | 200 km/h |
