Silnik skonstruowany przez Arkadija Dmitijewicza Szwiecowa przy współpracy z N. B. Okromieszkiem. M‑11 był pierwszym radzieckim silnikiem chłodzonym powietrzem wprowadzonym do eksploatacji. W 1926 r. wszedł do produkcji seryjnej i był produkowany w dużych liczbach.
Powstało wiele modyfikacji przedłużających żywotność silnika. Modyfikacja M‑11FR, o mocy zwiększonej do 160 KM pochodzi z 1944 r. Silnik M‑11FR był używany w samolotach Jakowlew Jak‑12, Jak‑18 i WSK TS‑9 Junak 3.
| Układ | 5-cylindrowy gwiazdowy |
| Chłodzenie | powietrze |
| Stopień sprężania | 5,0 |
| Pojemność | 8,6 l |
| Masa | 160 kg |
| Moc maksymalna | 160 KM przy 1900 obr./min |
| Moc nominalna | 140 KM przy 1760 obr./min |
