Odrzutowy samolot szkolno – treningowy, opracowany w 1958 przez zespół kierowany przez inż. Tadeusza Sołtyka. Prototyp oblatano w lutym 1960 r. z brytyjskim silnikiem Bristol Siddeley Viper 8, ponieważ prowadzone równolegle prace nad docelowym silnikiem SO-1 przeciągały się.
TS-11 Iskra jest pierwszym samolotem polskiej konstrukcji z napędem turboodrzutowym. Produkcję seryjną podjęto w WSK PZL Mielec 1963 r. z zastępczym silnikiem HO-10. Do 1987 r. wyprodukowano 419 egzemplarzy wersji szkolnych Iskra bis A, bis B, bis C, bis D i szkolno – rozpoznawczej bis DF.
W polskim lotnictwie wojskowym Iskry eksploatowane były do 2021 r. Służyły do zaawansowanego szkolenia i jako samoloty akrobacyjne w reprezentacyjnym zespole Sił Powietrznych Iskry. Lotnictwo Marynarki Wojennej używało ich do zadań rozpoznania morskiego. W latach 1975 -2004 Iskry były też użytkowane przez Siły Powietrzne Indii w liczbie 64 egzemplarzy.
Prezentowany egzemplarz, nr seryjny 3H-1415 został w ramach remontu wykonanego w Wojskowych Zakładach Lotniczych nr 2 w Bydgoszczy pomalowany w barwy należącego do Sił Powietrznych Indii egzemplarza nr W1741.
| Rozpiętość | 10,06 m |
| Długość | 11,15 m |
| Masa startowa | 3862 kg |
| Maksymalna prędkość | 720 km/h |
| Pułap | 11 000 m |
| Zasięg | 1200 km |
| Uzbrojenie | działko kal. 23 mm, możliwość podwieszenia 50 kg bomb i wyrzutni niekierowanych pocisków rakietowych na czterech podskrzydłowych węzłach. |
| Napęd | silnik turboodrzutowy SO-3 o ciągu 9,8 kN |
