Wyciągarka służy do holowania szybowców w powietrze. Jest to metoda tańsza od startu na holu za samolotem, umożliwia jednak osiąganie
mniejszych wysokości (ok. 200 – 500 m).
Wyciągarka jest ustawiana na jednym końcu lotniska, szybowiec na przeciwległym. Przez lotnisko zostaje przeciągnięta lina holownicza. Po uruchomieniu wyciągarki lina jest nawijana na bęben, holując szybowiec, który po oderwaniu od ziemi stromo wznosi się, po czym po osiągnięciu najwyższego punktu nad lotniskiem wyczepia się. Lina holownicza jest ściągana z powrotem na miejsce startu przez ściągarkę.
Prezentowana wyciągarka Tur Sw4, wyprodukowana w 1962 r. wraz ze ściągarką Ryś były użytkowane w Aeroklubie Krakowskim do połowy lat 70. Zostały wyremontowane przez Wojciecha Sikorę. Po remoncie wyciągarka była testowo uruchomiona i wykonywała hole szybowców. Wyciągarki Tur były produkowane w Zakładach Sprzętu Lotnictwa Sportowego w Poznaniu.
Wykorzystano w nich podzespoły pochodzące z innych produkowanych ówcześnie w Polsce pojazdów. Silnik pochodził z samochodu ciężarowego
Star 660, zawieszenie z samochodu osobowego Warszawa, a koła z samochodu dostawczego Żuk
| Napęd wyciągarki TUR | 6-cylindrowy czterosuwowy benzynowy silnik rzędowy chłodzony cieczą S47 o pojemności 4680 cm3 i mocy 105 KM |
| Napęd ściągarki RYŚ | Jednocylindrowy silnik dwusuwowy S261 chłodzony powietrzem o mocy 8,5 KM |