Logo Muzeum
W związku z decyzją Prezesa Rady Ministrów, Muzeum Lotnictwa Polskiego zostaje zamknięte dla zwiedzających od dnia 12 marca 2020 r. do odwołania.

Following the decision of the Prime Minister of the Republic of Poland, the Polish Aviation Museum is closed to visitors from 12th March 2020 until further notice.
Agrolotnictwo NATO 1949-2009 Projekt ekspozycji w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie 100-lecie Lotnictwa w Małopolsce Projekt renowacji samolotu WSK PZL AN-2 5705

Ludzie lotnictwa: Jerzy Wojnar

Jerzy Cezary Wojnar – „Czarek” urodził się 7.10.1930 r. we Lwowie. Ojciec Józef, in­żynier mechanik, był po wojnie profesorem Akademii Gór­niczo-Hutniczej w Krakowie. Po wojnie Je­rzy u­częsz­czał do szkoły średniej w Krośnie, gdzie też rozpoczął latanie na szybowcach w 1946 r. u in­struktora Józefa Kusiby. W 1947 r. uzyskał ka­te­gorię B, a w 1948 r. w Jeżowie kat. C. Srebrną od­znakę szybowcową uzyskał w 1949 r. W 1950 r. zdał maturę w Krakowie. W 1951 r. w I­no­wroc­ławiu, a następnie w 1952 r. w Poznaniu zwy­cię­żył w VIII i IX Kra­jo­wych Zawodach Szy­bow­co­wych. W 1953 r. uzyskał złotą odznakę szy­bow­cową z 3 dia­men­tami i podczas I Szybowcowych Mis­trzostw Polski w Lesznie zajął 3 miejsce.

W latach 1954 i 55 ustanowił 3 światowe rekordy szybowcowe: prędkość na trasie trójkąta 100 km (94,716 km/godz.), przelot docelowo-powrotny (488 km) i prędkość na trasie trójkąta 200 km (56,885 km/godz.). W 1955 r. w Lisich Kątach zdobył Mistrzostwo Polski w kategorii szybowców jed­no­miejs­cowych. W tym samym roku przebywał wraz z Jerzym Popielem przez kilka mie­sięcy w Chinach, udzielając pomocy w wyborze terenów na szybowiska i lotniska. Na II Szybowcowych Mistrzostwach Polski w 1956 r. w Je­le­niej Górze został wi­ce­mistrzem.

Nie przechodził nigdy zorganizowanego podstawowego szkolenia samolotowego. Mając wylatane 1500 godzin na szybowcach, wykonał z instruktorem 3 loty na samolocie Zlin 26 i rozpoczął latanie samodzielne oraz dalsze zdobywanie kwalifikacji samolotowych. Od 1957 r. zaczął uprawiać wyczynowo saneczkarstwo. W 1958 r. ukończył studia na Wydziale Ceramiki AGH w Krakowie.

W tym samym roku startował na mistrzostwach świata w dwóch różnych dyscyplinach. W saneczkarstwie zdobył złoty medal (w Krynicy), w szybownictwie zajął 6 miejsce w klasie standard (w Lesznie). Tytuł mistrza świata w sa­necz­kar­stwie zdobył ponownie w 1961 r. w Szwajcarii, a w 1962 w Krynicy został wi­ce­mis­trzem świata. Uczestniczył w zawodach saneczkarskich w dwóch zimowych ig­rzys­kach olimpijskich. W konkurencji jedynek w 1964 r. w Innsbrucku zajął 24 miejsce, a w 1968 w Grenoble – 8 miejsce. Za osiągnięcia sportowe otrzymał od Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki (GKKFiT) tytuł Mistrza Sportu oraz został odznaczony dwukrotnie złotym i raz srebrnym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe.

Początkowo pracował w wyuczonym zawodzie, ale już od 1966 r. w Przed­się­bior­stwie Usług Lotniczych przy Aeroklubie PRL latał jako pilot rolniczy. W 1968 r. roz­począł pracę w WSK Okęcie jako pilot fabryczny, a od 1969 r. jako pilot do­świad­czalny. W 1976 r. uzyskał uprawnienia pilota doświadczalnego I klasy. Uczestniczył w próbach wszystkich samolotów budowanych i badanych w tej wytwórni do 2002 r. (po przejściu na emeryturę w 1991 r. na niepełnym etacie). Były to sa­mo­lo­ty PZL-101 Gawron, PZL-104 Wilga w wielu odmianach, PZL-105 Flaming, PZL-106 Kruk, PZL-110 Koliber i PZL-130 Orlik.

Uczestniczył w bardzo licznych pokazach lotniczych, najpierw na szybowcach, gdzie wyspecjalizował się w niskich lotach plecowych na szybowcu Jastrząb. Następnie jako pilot wytwórni PZL-Okęcie uczestniczył w wielu akcjach akwizycyjnych i po­ka­zach lotniczych, demonstrując produkowane samoloty między innymi na Paryskim Sa­lonie Lotniczym. W latach 1970–71 uczestniczył w kontraktach agrolotniczych w Egipcie i Sudanie, a w 1988 r. przez pół roku w akcji pomocy dla ludności Etiopii. Za prace w przemyśle lotniczym został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

W roku 1990 był jednym z założycieli Klubu Pilotów Doświadczalnych. Po za­prze­sta­niu pracy w wytwórni lotniczej był egzaminatorem Państwowej Lotniczej Komisji Egzaminacyjnej. Zgromadził łączny nalot na szybowcach ok. 2100 godzin i na samolotach ok. 13000 godzin.

Zmarł nagle w Warszawie 2 lutego 2005 roku. Pochowany został na cmentarzu przy ul. Wałbrzyskiej w Warszawie.

Jerzy Jędrzejewski

Więcej fotografii i dokumentów związanych z Jerzym Wojnarem znajduje się w zakładce Biblioteka i digitalizacja.

Tekst i archiwalia opublikowano we współpracy z Warszawskim Klubem Seniorów Lotnictwa.


Województwo Małopolskie
Mecenas Muzeum
Kraków Airport Instytut Techniczny Wojsk Lotniczych - sponsor restauracji samolotu Caudron  CR.714 Cyclone
Patroni Medialni
Skrzydlata Polska
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
© Muzeum Lotwnictwa Polskiego w Krakowie   |   Polityka prywatnosci i obsługi "ciasteczek"
Rozmiar fontu
Kontrast